دشت گدازه

💡 تکوامبورو آتشفشانی پوشیده از جنگل است و می‌توان آن را یک آتشفشان چینه‌ای کوچک یا یک مخروط گدازه مرکب بزرگ که شکل‌گیریش عمدتاً در دورهٔ پلیستوسن اتفاق افتاده در نظر گرفت. این آتشفشان در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر گواتمالا سیتی و تقریباً در ۲۰ کیلومتری جنوب زنجیرهٔ اصلی آتشفشانی قرار دارد.

💡 پژوهشگران آژانس فضایی ژاپن موفق به کشف حفره‌ای گدازه‌ای در کره ماه شده‌اند که به باور آن‌ها این حفره مکانی مناسب برای ساخت اقامتگاه‌های فضایی در آینده‌ای نه چندان دور خواهد بود.

💡 لایما یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در آمریکای جنوبی است و فوران‌های مکرر آن از سدهٔ هفدهم تا کنون به ثبت رسیده‌است. این فوران‌ها، فوران‌های انفجاری‌ای متوسط بوده که گهگاه با جریان‌های گدازه نیز همراه بوده‌است.

💡 دریاچه گدازه به حجم بزرگی از گدازه مذاب گفته می‌شود که معمولاً از بازالت تشکیل شده است و در یک مجرا یا دهانه آتشفشانی یا چاله وسیع قرار دارد. این عنوان هم برای تشریح دریاچه‌های گدازه کاملاً مذاب یا نیمه مذاب و هم برای گدازه‌های جامد و سفت به‌کار می‌رود.

💡 تاهائا از بازالت‌های مرحله‌سپری با قدمت ۳٫۳۹ میلیون ساله ایجاد شده که بعد از ۱٫۲ میلیون سال، فوران‌های اضافی را نیز تجربه کرده است. رایاتئا هم شامل بازالت‌های مرحله‌سپری و پس از آن جریان‌های گدازه‌ای زبره‌سنگی است که همگی بین ۲٫۷۵ تا ۲٫۲۹ میلیون سال پیش شکل گرفته‌اند.

💡 در ۱۸۸۱، فیزیک‌دان ایتالیایی، لوئیجی پالمیری، هنگامی که خط‌های طیفی D۳ گدازه‌های آتشفشان وزوو را پردازش می‌کرد توانست برای نخستین بار هلیوم را در زمین شناسایی کند.

💡 گردشگران و دانشمندان علوم زمین با هیجان بسیار زیاد، به تماشای جریان‌های سوزان در یک دشت گدازه وسیع و فعال در نزدیکی آتشفشان نشستند.

💡 برخلاف پوشش گیاهی سبز و انبوه، دشت گدازه با رنگ‌های تیره و بافت‌های سنگی ناهموار، منظره‌ای کاملاً متفاوت و ماورایی را به نمایش می‌گذارد.

💡 مطالعه تغییرات دمایی در یک دشت گدازه می‌تواند اطلاعات بسیار ارزشمندی را درباره فعالیت‌های تکتونیکی و نحوه شکل‌گیری پوسته زمین در اختیار ما قرار دهد.