حقیقت عرفی خاص

[ویکی فقه] به وضع لفظ برای معنای خاص توسط عرف خاص می گویند.
حقیقت عرفی خاص، مقابل حقیقت عرفی عام بوده و عبارت از لفظی است که در میان عرف خاص گروه یا صنفی خاص و یا قبیله ای معین برای معنایی وضع شده و در آن معنا به کار می رود، به گونه ای که اصطلاح گردیده است، مثل: کلمه نصب، رفع و جر در عرف نحوی ها، یا جوهر و عرض نزد منطقی ها.
نکته
به طور معمول، لفظ بر اثر کثرت استعمال در میان عرفی خاص، از معنای لغوی به معنای جدید نقل پیدا می کند.

💡 ز عشق اینجا بمعشوقی حقیقت یکی اندر یکی در دید دیدت

💡 بهار از حقیقت یکی ذرّه دید بدو باز پیوست و از خود برید

💡 حقیقت جان جانانست این مرد درونش در اناالحق هست او فرد

💡 شو و این نکته دریاب از حقیقت طریقت کن دمادم در شریعت

💡 در اینجا سر خود از عشق دانی حقیقت جان جان در پیش دانی

💡 دم تو زان دمست از کل سزاوار از ایندم شد حقیقت آن پدیدار