حجیت شهرت فتوایی

[ویکی فقه] صحّت استناد به حکم مطابق فتوای مشهور مجتهدان می باشد.
حجیت شهرت فتوایی، به معنای صحت استناد به شهرت فتوایی به عنوان اماره ای از امارات ظنی معتبر، برای استنباط احکام شرعی است.
اقوال مختلف درباره حجیت شهرت فتوایی
در حجیت شهرت فتوایی اختلاف وجود دارد:۱. برخی همانند شهید اول و محقق خوانساری معتقدند شهرت فتوایی، چه در میان قدما و چه متاخران، حجت است؛۲. مشهور اصولیون هم چون مرحوم شیخ انصاری، آخوند خراسانی و مظفر بر این اعتقادند که شهرت فتوایی مطلقا حجت نیست؛۳. برخی به حجیت شهرت فتوایی قدما اعتقاد دارند، ولی شهرت فتوایی متاخران را حجت نمی دانند.
ادله قائلین به حجیت شهرت فتوایی
کسانی که شهرت فتوایی را مطلقا حجت دانسته اند به ادله زیر تمسک کرده اند:ا) ظن حاصل از شهرت فتوایی، بسیار قوی تر از ظن حاصل از خبر واحد است؛ بنابراین، شهرت فتوایی به طریق اولی حجیت دارد؛ب) استدلال به مقبوله عمربن حنظلة؛ج) اگر دلیل حجیت خبر واحد را بنای عقلا بدانیم، این دلیل در شهرت فتوایی هم وجود دارد.

💡 در ۱۴ فوریه ۱۹۸۹ میلادی، سید روح‌الله خمینی فتوایی برای قتل سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی و همچنین ناشر آثارش صادر کرد. وزرای خارجه اتحادیه اروپا در اعتراض به این فتوا، تصمیم گرفتند تا رؤسای هیئت‌های نمایندگی دیپلماتیک خود را در پاسخ به فتوای قتل یک نویسنده، از جمهوری اسلامی ایران فراخوانند. دولت بریتانیا بار دیگر، تمامی کارکنان بریتانیایی را از جمهوری اسلامی ایران خارج نمود و سفارت به حالت نیمه تعطیل درآمد.