جسر جواد

جسر جواد. [ ج ِ رِ ج َ ] ( اِخ ) که آنرا معبر جوات و جواد نیز گویند، در موضعی واقع است که رود کر و رود ارس به یکدیگر می پیوندند. سمت جنوب آن خاک مغان و سمت شمال قراباغ می باشد. این جسر برای عبور به خاک شیروانات مورد استفاده است. معروف است کیخسرو بعد از آنکه ازسلطنت دست کشید از معبر جواد عبور کرد و غایب شد و بر حقیقت این امر خدای عالم است. در سال 906 هَ. ق.که شاه اسماعیل اول بعد از فتح شیروانات میخواست ازرود کر عبور نموده بطرف آذربایجان بیاید، از معبر جواد گذشته و با الوندمیرزای ترکمان درآویخت. همچنین در سال 915 هَ. ق. که شاه اسماعیل دوباره بقصد تنبیه شیخ شامارا که دم از سرکشی و خودسری میزد به شیروانات آمده بود، بمعاونت جسر از روی معبر جواد گذشت و بعد از استیلای بر آن نواحی مجرداً از آن معبر عبور کرد و به قراباغ رفته قشلامیشی کرد و در این سفر بود که جسد شاه حیدر را از شیروان به اردبیل نقل نمود. و نیز شاه عباس اول و نادرشاه در لشکرکشی های خود از این جسر عبور کرده اند. ( از مرآت البلدان ج 4 ص 227 ).

که آنرا معبر جوات و جواد نیز گویند در موضعی واقع است که رود کرو رود ارس بیکدیگر می پیوندند. سمت جنوب آن خاک مغان و سمت شمال قراباغ می باشد.

💡 کو جوادی همچو او کاندر حق بیچارگان هر چه مقدورش بود در عالم امکان کند

💡 خیره شود ز رأی منبر تو مهر و ماه طیره شود ز کف جواد تو بحر و کان

💡 از بعضى از اهل سلوك منقول است كه ميرزا جواد آقا بعد از دوسال خدمت آقا (سر كار آخوند مولى حسين قلى همدانى ) عرض مى كند: من در سير خود بهجايى نرسيدم.

💡 نه در ایوان سخاوت مثل تو بوده جواد نه بمیدان شهامت شبه تو بوده سوار

💡 با همه عالم جواد وز همه گیتی فزون در همه میدان تمام بر همه دانش سوار

💡 171-اصول كافى، ترجمه سيد جواد مصطفوى، ج 1، ص 70، ج 50. - و امامت، ص109.