لغت نامه دهخدا
جبال خمور. [ ج ِ ل ِ ؟ ] ( اِخ )نام کوهستانی است که سلاطین غور آنرا مأمن و پناهگاه خویش قرار داده بودند. سلاطین غور آغاز کارشان چنین بود که: زمانی که فریدون بر ضحاک تازی غالب گشت و جمعی از اولاد ضحاک طالب مأمنی شدند که آنرا مستحکم سازند و از دستبرد فریدون مصون مانند، بعد از جستجوی بسیار بجبال خمور رسیدند و در آنجا قلاع حصین متین ساختند و چندگاه به استظهار آن رایت مخالفت با لشکر افریدون برافراختند و آخرالامر بین دو طرف صلح افتاد و در آن ولایت ذریت ضحاک یکی بعد از دیگری بر مسند ایالت می نشست. ( از حبیب السیر چ تهران جزء 4 ج 2 ص 215 ).
