تنوین ترنم
لغت نامه دهخدا
تنوین ترنم. [ ت َن ْ، ن ِ ت َ رَن ْ ن ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تنوینی است که به آخر قوافی دارای حرف اطلاق، بجای آن حرف اطلاق درآید، و حروف اطلاق الف، واو و یاء است که به آخر کلمات درآید. و به عقیده سیبویه هرگاه حروف اطلاق را که موجب ترنم و غناء است از قوافی حذف کنند بجای آن تنوین آرند و با آن ترنم را قطع کنند و این تنوین اختصاص ندارد و به آخر افعال اگر قافیه باشند نیز درآید. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). رجوع به ترنم و تنوین و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ فارسی
تنوینی است که به آخر قوافی دارای حرف اطلاق به جای حرف اطلاق در آید و حروف اطلاق الف واو و یائ است که به آخر کلما در آید.
جمله سازی با تنوین ترنم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دهانش نون تنوین است فایز! که آید در حساب و نیست معلوم
💡 در الفبای فارسی گرفته شده از عربی تنوین نصب به سه شکل نوشته میشود: اً، ـاً، ءً
💡 بر روی حروف قرآن جمعاً ۲۸ علامت بکار رفتهاست که ۳ مورد آن یعنی کسره و یای مدّی و تنوین جرّ در زیر حروف و بقیه روی آنها قرار میگیرند (علامت اشباع در کنار حرف ه قرار دارد)
💡 داریوش آشوری مخالف استفاده از نون بهجای تنوین است؛ او میگوید: «این شیوه هیچ مشکلی را حل نمیکند و تنها بر ابهام خط فارسی میافزاید؛ زیرا با نشانهٔ سنتی میتوان اصلِ عربیِ این نشانه و نقش قیدساز آن را در جمله بازشناخت، اما با این شیوهٔ تازه چیزی میشود شبیه هر «ن» پایانیِ دیگر در خط و زبان فارسی.»
💡 وی همچنین اختلاف دیگری در این کلمه گزارش میکند که بر اساس آن برخی از قراء، «حمالة الحطب» را «حمالة للحطب» و با تنوین در نصب یا رفع «حماله» خواندهاند.
💡 تمامی کلمات تنوین دار که از عربی وارد فارسی شده اند قید هستند.