تبه بوی

تبه بوی. [ ت َ ب َه ْ ] ( اِ مرکب ) بوی تبه. تباه بوی. رجوع به تباه بوی شود.

بوی تبه تباه بوی.

💡 گر در سموم بادیهٔ لا تبه شوی آرد نسیم کعبهٔ الا اللهت شفا

💡 یکایک تبه کردشان بی‌گناه بدین گونه بد رای و آیین شاه

💡 به خود کار خود را تبه می‌کنیم به امید عفوت گنه می‌کنیم

💡 بیا، ورنه کارم تبه می‌شود دعا گفت و جانم ز تن می‌رود

💡 که پیروز برگشتم از کارزار تبه شد نکو گشته فرجام کار