بوسه افشان گشتن

بوسه افشان گشتن. [ س َ / س ِ اَ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) بوسه زدن. غرق بوسه کردن:
بوسه افشان گشت بر استاد او
که مرا بهر خدا افسانه گو.مولوی.

بوسه زدن. غرق بوسه کردن.

💡 دلا سر بر زمین دار و کله بر آسمان افشان که آن ماه کله دارم چنان آمد که من خواهم

💡 لاله میباردم از غالیه و مشک ز عود گونه و سلسله غالیه افشان کسی

💡 بحر عرفان موسی کاظم که از عین ورع گوهر افشان بود چشمش دایم از فکر مآل

💡 محمد پدرام ـ حاج منصور اصغری ـ حاج پاپی علی ساکی ـ کربلایی عیسی در افشان ـ حاج علی

💡 نام دست گوهر افشان تو تا بشنید بحر در عرق شد غرق بس کش انفعال آمد پدید

💡 عارضش گوئی ز بیم تیر دلدوز مژه از دو گیسوی عبیر افشان، زره در بر کند