بجاء رسیدن

بجاء رسیدن. [ ب ِ رَ / رِ دَ ] ( مص مرکب ) به جای رسیدن. || بموقع رسیدن. || به حد مردان رسیدن. بالغ شدن: چون فرزند امیرالمؤمنین بجاء ( بجای ) رسد، این عهده [ که هارون را بخلع خود بازدارم ] بر من. ( مجمل التواریخ والقصص ).

💡 چه سود ازین که به دریا رسید سیلابم ؟ چو شوق من به رسیدن نمی شود آخر

💡 در طالع من نیست به گرد تو رسیدن چون گرد یتیمی است زمین گیر، غبارم

💡 با رسیدن دو لشکر بعدی، جمعاً تعداد نیروها بیشتر از ۱۰۰٬۰۰۰ پرسنل بود.

💡 رسیدن به مسکو آخرین ذخایر نیروهای ورماخت را نیز به پایان رساند.

💡 فغان که پای رسیدن به آن جناب ندارد ز دست رفته ضعیفی به گل فرو شده پائی