امر الهی در قیامت

[ویکی فقه] امر الهی در قیامت (قرآن). همه امور در روز قیامت به امر و فرمان خداوند است، و هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست.
همه امور در روز قیامت منحصر به امر و فرمان خداوند است:یوم لاتملک نفس لنفس شیـا والامر یومـئذ لله. «روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!»
آشکاری حاکمیت مطلقه خدا
البته در این جهان نیز همه کارها به دست قدرت او است، و همگان به او نیازمندند، ولی در اینجا به هر حال مالکان و حاکمان و فرمانروایان صوری وجود دارند که گاهی افراد سطحی و ناآگاه آنها را مبدأ قدرت مستقلی می پندارند، ولی در آن روز این مالکیت و حاکمیت صوری و مجازی نیز بر چیده می شود، و حاکمیت مطلقه خداوند و مالکیت او بر هر چیز از هر زمان آشکارتر است.این همان است که در آیات دیگر قرآن نیز آمده: لِمَنِ الْمُلْکُ الْیَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ «حکومت امروز برای کیست؟ برای خداوند یکتای غالب».اصولا در آن روز هر کس به قدری گرفتار خویش است که اگر به فرض قدرتی هم می داشت به دیگری نمی پرداخت. در مجمع البیان در ذیل آیه" وَ الْأَمْرُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ" می گوید: عمرو بن شمر از جابر از امام باقر (ع) روایت کرده که فرمود:" و الامر یومئذ و الیوم کله للَّه"، آن گاه فرمود:ای جابر وقتی قیامت می شود، همه حکام از بین می روند، و دیگر حاکمی نمی ماند بجز خدا. مؤلف: منظور آن جناب این است که: امر، تنها در قیامت مختص به خدا نیست بلکه در دنیا هم همین طور است، و اگر در آیه مالکیت امر را مختص به خدا در روز قیامت کرده، به این اعتبار بوده که این حقیقت در قیامت ظاهر می شود، نه اینکه تنها در آن روز مالک است، پس علت اینکه ظهور این حقیقت مختص به قیامت شده، این است که در قیامت امر و حکم دیگری نمی ماند، سایر صفاتی هم که در قرآن کریم برای خدا در خصوص قیامت اثبات شده نظیر امر است. و بنا بر این می توان گفت این روایت از روایات برجسته است.

💡 در آفتاب قیامت چه رویها سازند جماعتی که چو گل پای تا به سر رنگند

💡 این فصل از کتاب بیرون دروازهٔ قیامت نام دارد. این بخش با این شعر حافظ آغاز می‌شود:

💡 قیامت است ز تیغ تو در ممالک روم مصیبت است ز گرز تو در دیار فرنگ

💡 وعده وصل به فردای قیامت شده بود گریه کردم که قیامت به تماشا برخواست

💡 ترکیبِ «روزِ واقعه» در شعرِ حافظ پیشینه دارد، و به معنیِ روزِ مرگ به کار رفته است. قرآن نیز سوره‌ای به نامِ «واقعه» دارد که دربارهٔ زندگی پس از مرگ و روزِ قیامت است.

💡 این صفت در این آیه به‌طور مطلق آمده‌است؛ یعنی واقعه قیامت آنقدر معروف است که به ذکر توصیفش می‌توان بسنده کرد.