امام مهدی علیه السلام از ولادت تا ظهور

[ویکی نور] امام مهدی علیه السلام از ولادت تا ظهور، ترجمه کتاب «الإمام المهدی علیه السلام من المهد الی الظهور» اثر آیت الله سید محمدکاظم قزوینی موسوی می باشد که توسط علی کرمی و سید محمدحسینی، به فارسی ترجمه شده است.
کتاب، از ترجمه معنایی روان و سلیسی برخوردار است؛ ترجمه ای که سعی شده است تا حد امکان، با حفظ امانت در آن، از ادبیات روز نیز بهره برده باشد.
هریک از مترجمین، مقدمه ای بر کتاب افزوده اند. آقای حسینی در مقدمه خود، به بررسی باور مهدویت در میان سایر ادیان پرداخته است. وی معتقد است که عقیده به مهدی و مصلح بزرگ جهانی، از حوزه اعتقادات مسلمین نیز فراتر رفته و در ادیان قدیم، مانند: آیین زرتشتی، بودایی، یهود، مسیحیت و... به عنوان یک اصل مسلم و قطعی، مطرح است و هریک از انبیای سلف و رهبران مذهبی گذشته، به پیروانشان از آمدن مصلح غیبی و تشکیل دهنده حکومت واحد جهانی، بشارت داده و به مظلومان، ستمدیدگان، مستضعفان و بیچارگان، از سپری شدن فصل چپاولگری بین المللی و غارتگران حرفه ای و فرارسیدن بهار شکوفایی عدالت و پیاده شدن قانون مقدس الهی در سراسر گیتی، نوید داده اند.
وی با اشاره به اینکه در هریک از آیین، ادیان، مکاتب، ملل و اقوام، از مصلح جهانی با تعبیرهای متناسب با فرهنگ خود نام برده و سخن گفته اند، به معرفی این تعابیر پرداخته است؛ در آیین زرتشتی از او به نام «سوشیانت» یا «سوشیانس» (نجات دهنده بزرگ جهان)، در میان یهودیان به نام «ماشیع» (مهدی بزرگ) و در آیین هندی به نام «آواتارا»، در آیین بودایی به نام «بودای پنجم»، در میان برهماییان به نام «ویشنو»، در کتاب شاکمونی از کتب مقدس هندیان به نام «فرزند سید خلایق دو جهان»، در کتاب مقدس دادتک برهماییان به نام «آخرین وصی مناطا» (محمد) و در کتاب پاتیکل، به نام «راهنما» تعبیر نموده اند.
به باور وی، منتظران حقیقی، کسانی اند که انتظار خود را، خودسازی خویش در مقابل هواها و خواهش های نفسانی می دانند؛ منتظرانی که انتظار را بسیج همگانی، برای نهضت جهانی انقلابی بزرگ تاریخ بشریت تفسیر می کنند.

💡 عرض كرد: نميدانم فرمود: مى گويد: (( لعن اللهقاتل الحسين عليه السلام )) يعنى خدا بر كشنده گاه حسين عليه السلام لعنت كند اى داوداز اين حمامه ها در خانه هاى خود نگاه داريد.

💡 538 - قال عليه السلام: فيمَنْ اءفْطَرَ يَوْما مِنْ شَهْرِ رَمَضان مُتَعَمِّدا بِجِماعٍ مُحَرَّمٍ اَوْطَعامٍ مُحَرَّمٍ عَلَيْهِ: إنَّ عَلَيْهِ ثَلاثُ كَفّاراتٍ.(613)

💡 بعد از آن چون رسول خدا صلى الله عليه و آله حجّة الوداع را به جاى آورد روح الامين،جبرئيل عليه السلام نازل شد و گفت: (يا محمّد! قرآن را بخوان بر من تا آنكه به توبشناسانم اوايل سوره و اواخر آن را و شاءن نزول آن را.)

💡 فرمود خانه اى برايت در بهشت خريدم كه حداول آن متصل است بخانه محمد مصطفى صلى الله عليه و آله و حد دومبمنزل على مرتضى عليه السلام و حد سوم بخانه حسن مجتبى و حد چهارم بخانه حسينبن على عليه السلام.

💡 355 قالَ عليه السلام: ثَلاثَةٌ يَجْلُونَ الْبَصَرَ: النَّظَرُ إلَى الخَضْرَةِ، وَالنَّظَرُ إلَى الْماءِالْجارى، وَالنَّظَرُ إلَى الْوَجْهِ الْحَسَنِ.(409)

💡 21 مجلس ديگر در نقطه اى به نام ثعلبيّه برپا شد، در آنجا مرثيه سرا عبداللّه ومنذراسدى بودند، كه بر شهادت جانسوز مسلم، مرثيه سرايى كردند و شنونده نخست،حسين عليه السلام بود و آنگاه آن حضرت به مرثيه سرايى پرداخت و خاندان و يارانشبه سوگوارى.