لغت نامه دهخدا
( اصیل آباد ) اصیل آباد. [ اَ ] ( اِخ ) دهیست جزء بخش شهریار شهرستان تهران واقع در 12 هزارگزی جنوب باختر شهریار. محلی جلگه، معتدل و سکنه آن 260 تن است که شیعه و فارسی زبان اند و بترکی هم سخن میگویند. آب آن از قنات تأمین میشود و محصول آن غلات، انگور، سیب زمینی، چغندر قند و انواع میوه ها و شغل اهالی زراعت است. راه آن مالرواست و از طریق جوقین میتوان ماشین برد. مزرعه فرنیک جزو این ده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).