اشیاف احمر

اشیاف احمر. [ اَش ْ ف ِ اَ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نرم است و در بیماریهای یادکرده در اشیاف احمر حاد بکار میرود، هنگامی که زمان تحلل آنها در اواخر رمد فرارسد. ( از تذکره داود ضریر انطاکی ). و رجوع به ص 50 همان کتاب و تحفه شود.

نرم است و در بیماریهای یاد کرده در اشیاف احمر حاد بکار میرود هنگامیکه زمان تحلل آنها در اواخر رمد فرا رسد.

💡 ز شوق روی تو گردید گل گریبان چاک شقیق احمر ذوالکی بعض قتلاکی

💡 آتش به مغزم از می احمر گرفته است این پنبه از فروغ گهر درگرفته است

💡 ای سر زلف ترا سنبل رعنا خادم وی رخ خوب ترا لالهٔ احمر بنده‌ای

💡 تا ز عکست برگ گل سیما بود آیینه ام جام لبریز می احمر بود آیینه ام

💡 ای مرا چون جان گرامی جام جانپرور بخواه چون رخ و اشک من و خود، باده احمر بخواه