احمد بن عبد السلام کازرونی

[ویکی حج] احمد بن عبدالسلام کازرونی از ایرانیان ساکن در مکه و از موذنان مسجد الحرام در سده هشتم هجری بود.
نام او را تقی الدین فاسی در کتاب العقد الثمین که اختصاص به زندگی ساکنان مکه دارد آورده است و بعد از او شمس الدین سخاوی در کتاب الضوء اللامع از او یاد کرده است. نام و نسبش چنین آمده است: احمد بن عبدالسلام بن عبدالله بن علی بن محمد بن عبدالسلام ابن ابی المعالی الکازرونی المکی. او ملقب به شهاب بود و مدتی را در مسجد الحرام اذان می گفت.
با اینکه از خاندانی ایرانی بود اما در مکه متولد شد و در همان شهر رشد کرد. چند بار به یمن و مصر مسافرت کرد و حدود بیست سال در مصر سکونت یافت و در نهایت در یکی از روستاهای صعید در مصر به سال ۸۱۷ یا ۸۱۸ درگذشت. او صوفی بود و در خانقاه «سعید السعدا» در قاهره خدمت می کرد. فاسی اذان او را زیبا توصیف کرده است.

💡 محمدحسین کازرونی در شب ۳ محرم ۱۳۵۱ مصادف با اردیبهشت ۱۳۱۱ در اصفهان درگذشت و در تکیهٔ کازرونی در تخت فولاد دفن شد و بعد از ۱۲ سال بنا به وصیتش استخوان‌هایش به نجف منتقل شد و در یکی از حجره‌های صحن شریف دفن گردید.

💡 خواجه علی‌قلی‌خان افشار کازرونی نیز اشراف زند را به فرار از زندان تحریک کرده و با ترفندهایی از زندان فرار کرد. او و سایر فراریان مخفیانه به حرمسرای جعفرخان زند رفته و این پادشاه را به قتل رساندند.

💡 با این وجود نفوذ سلسلهٔ کازرونیه در هند از سال‌های پایانی قرن هفتم هجری قمری با ورود پیروان این سلسله و تجّار کازرونی به هند رو به افزایش گذاشت.

💡 اما درنهایت ویلهلم واسموس آن‌ها را از حمله منصرف می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که آزادسازی این شهر را به مردم همان منطقه بسپارند و برای نبردهای بزرگ‌تر صبر پیشه کنند. پس از شورش نیروهای ژاندارمری فارس و با وجود اینکه کازرون از هر نظر توسط انگلیسی‌ها رصد و کنترل می‌شد، ناصر دیوان کازرونی ۷۰۰ تفنگچی مبارز را به کمک نیروهای ژاندارمری شیراز و ۲۰۰ تفنگچی را نیز برای کمک به اهالی دشتستان فرستاد.

💡 منزل کازرونیان مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله گود عربان واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.