اجماع سکوتی

[ویکی فقه] اجماع سکوتی به به دست آوردن اتفاق فقیهان در مسئله ای از سکوت آنان، در برابر فتوای گروهی از فقها در آن مسئله گفته می شود. از این عنوان در اصول فقه بحث کرده اند.اجماع سکوتی به ادعای اجماع به سبب اظهار نظر بعضی از مجتهدان و سکوت دیگران اطلاق می شود.
اجماع سکوتی، مقابل اجماع صریح می باشد و به این معنا است که بعضی از مجتهدان یک عصر - به خصوص مجتهدان معروف - در مورد یک مسئله نظر بدهند و مجتهدان دیگر بعد از شنیدن آن نظر، در مقابل آن ساکت باشند و آن را انکار ننمایند.
دیدگاه اصولیون شیعه
اصولیون شیعه، متعرض این اجماع نشده اند، ولی ظاهراً چنین اجماعی در نزد آنان حجت نیست، زیرا با سکوت، نمی توان قولی را به کسی نسبت داد و در اجماع سکوتی اتفاق و اجماع علما محرز نیست.
دیدگاه اهل سنت
حجیت این اجماع، در نزد اهل سنت نیز مورد اختلاف است؛ مالکیه و شافعیه اجماع سکوتی را معتبر نمی دانند، ولی حنفیه و حنابله آن را یکی از مصادیق اجماع دانسته و به حجیت قطعی آن حکم می دهند.
علت عدم حجیت اجماع سکوتی
...

💡 ساکنان بویو شامل قبیله یمائک بودند. هیچ اجماع علمی در مورد طبقه‌بندی زبان‌هایی که توسط بویو صحبت می‌شود، از جمله ژاپنی،آموری و شاخه جداگانه‌ای از زبان‌های آلتایی وجود ندارد. با توجه به سوابق سه پادشاهی، زبان بویو مشابه زبان همسایگان جنوبی خود گوگوریو و دونگایی بود و زبان اوکجه فقط کمی با آنها متفاوت بود. هر دو گوگوریو و باکجه، دو پادشاهی از سه پادشاهی کره، خود را جانشینان بویو می‌دانستند.

💡 86- اشاره است به نقش مهمى كه براى امام مهدى، عليه السلام، در نظر گرفتهشده است؛ نقشى كه تغيير بنيادين را در سطحكامل وجود انسان، ايجاد خواهد كرد. چنانكه در حديث مى گويد: زمين را پر ازعدل و داد مى كند پس از آنكه پر از ظلم و ستم شده باشد. و اين مساءله اى است كهعلماى اسلام بر اصل آن اجماع دارند و اختلافات در امور فرعى است. از اين جهت سؤالاتى كه شهيد صدر مطرح كرده است، وجه منطقى صحيحى دارد.