کوتم

لغت نامه دهخدا

کوتم. [ ک َ ت َ ] ( اِخ ) نام ناحیتی است از آن آنسوی رودیان به گیلان. ( از حدود العالم چ دانشگاه ص 149 ). شهرکی است از نواحی گیلان و هبةاﷲبن ابی المحاسن بن ابی بکر جیلانی ابوالحسن - یکی از زهاد دقیق النظر در ورع و اجتهاد - بدانجا منسوب است. ( از معجم البلدان ). کوتم از اقلیم چهارم است و در کنار دریا افتاده است و بندرگاه کشتی که از گورگان و طبرستان و شیروان از آنجابیرون می آید و حاصل عظیم دارد. ( نزهة القلوب ). بندرگاه کوچکی بود در کنار مصب سفیدرود. کهدم. کوهدم. ( فرهنگ فارسی معین ): و او [ خداوند جلال الدین حسن بن... بزرگ امید ] چهار دختر از امرای جیلانات بخواست. از دختر امیره کوتم علاءالدین متولد شد. ( تاریخ گزیده چ نوایی ص 525 )

فرهنگ فارسی

بندرگاه کوچکی بود در کنار مصب سفیدرود.

جمله سازی با کوتم

💡 سپس لاهیجان به قلمرو خاندان کوتم (در منطقه رانکوه)، که بنیانگذارش ناصرالدین حسن بن علی اطروش (متوفی به ۳۰۴)، شیعه زیدی را به بیه پیش آورد پیوست (بیه پس، غرب سفیدرود سنی ماند).

💡 الست اعنی که حسنم بی‌نظیر است بلی یعنی ز کوتم بر فقیر است