ناضره

( ناضرة ) ناضرة. [ ض ِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث ناضر. رجوع به ناضر شود. || درخشنده. تابان. قوله تعالی: وجوه یومئذ ناضرة؛ ای مشرقة. ( ناظم الاطباء ).

تانیث ناضر است درخشنده.

[ویکی الکتاب] معنی نَّاضِرَةٌ: با طراوت و شاداب و خرم و زیبا (نضره و نضارت چهره و درخت و امثال آن به معنای خرمی و زیبایی و بهجت آنها )
ریشه کلمه:
نضر (۳ بار)
«نَاضِرَة» از مادّه «نضرة» به معنای شادابی خاصی است که بر اثر وفور نعمت و رفاه به انسان دست می دهد که توأم با سرور و زیبایی و نورانیت است، یعنی رنگ رخساره آنها از وضع حالشان خبر می دهد که چگونه غرق نعمت های الهی شده اند.
نضر و نضارت به معنی طراوت و زیبایی است. راغب گوید: «اَلنَّضْرَةُ: اَلْحُسْنُ کَالنِضارَةِ» در مصباح نیز آن را زیبایی و نضیر را زیبا گفته است در نهج البلاغه خطبه 219 فرموده: «کَلَحَتِ الْوُجُوهُ النَّواضِرُ» چهره‏های زیبا، بدمنظر شدند.. چهره‏هایی در آن روز با طراوت و زیبااند و به نعمت خدا نگاه می‏کنند.. در چهره‏های آنها طراوت نعمت را مشاهده می‏کنی که نعمت خوش منظرشان کرده است.. خدا در ظاهرشان طراوت و زیبایی و در قلوبشان شادی قرار داده است.

💡 آنگاه آيه زير را تلاوت فرمود: (وجوه يومئذ ناضره )، يعنى صورتهايى كه در آنروز سفيد و با صفا است، (الى ربها ناظره ) يعنى همه روزه به روى خدا نظر مىكند.

💡 و در عيون در باب (آنچه از اخبار توحيد از حضرت رضا رسيده ) به سندى كه بهابراهيم بن ابى محمود دارد، روايت كرده كه گفت: على بن موسى الرضا (عليهماالسلام )در معناى آيه (وجوه يومئذ ناضره الى ربها ناظره ) فرمود: يعنى چهره هايى كه در آنروز نورانى است، و منتظر ثواب پروردگارش است.

💡 31- صحيح بخارى، كتاب التوحيد بابقول الله تعالى وجوه يومئذ ناضره، ج 4، ص 191، صحيح مسلم، كتاب الايمان، باباثبات رويه المومنين فى الاخره ربهم، ح 297.

💡 البته بطورى كه از كلام مجيد خداى تعالى استفاده مى شود، اين علم كه از آن به رؤ يتو لقاء تعبير شده تنها براى صالحين از بندگانش ‍ آنهم در روز قيامت دست مى دهد،همچنانكه فرمود: (وجوه يومئذ ناضره الى ربها ناظره ).

💡 و معناى آيه اين است كه خداى تعالى ايشان را حفظ و شر آن روز را از ايشان منع كرد، وبا بهجت و سرور با ايشان روبرو شد، پس ‍ اين طايفه در آن روزخوشحال و مسرورند، همچنان كه در جاى ديگر فرمود (وجوه يومئذ ناضره ).

💡 و در همان كتاب است كه ابن مردويه از انس بن مالك روايت كرده كه گفت:رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) در معناى آيه (وجوه يومئذ ناضره الى ربهاناظره ) فرمود: به پروردگار خود نظر مى كنند، اما نه با كيفيت و حدى محدود، و نهصفتى معلوم.