حسنت

[ویکی الکتاب] معنی حَسُنَتْ: نیکوست(حسن عبارت است از هر چیزی که بهجت و شادابی آورد و انسان به سوی آن رغبت کند )
معنی حَسَنَةً: عملی است که مورد رضای خدای سبحان باشد(حسن عبارت است از هر چیزی که بهجت و شادابی آورد و انسان به سوی آن رغبت کند )
ریشه کلمه:
حسن (۱۹۴ بار)

💡 حسنت که بود زیب بساط مه و خورشید مفروش بجائی که خریدار ندارد

💡 صد ره شکست ای رشک مه حسنت دل و دین را سپه برطرف مه طرف کله مشکن خدا را بیش از این

💡 حسنت به زلف پرچین تسخیر ملک دل کرد فتح چنین که کرده است با لشکر شکسته؟

💡 خواهم از حسنت بگویم آشکارا نکته ای مایه عشرت سوی دلهای ناشاد آورم

💡 ((من عمر قلبه بدوام الذكر حسنت افعاله فى السر و الجهر.))(717)

💡 شد چشم عقل خیره چو در مبداء ازل حسنت نمود جلوه در آیینه صفات