لغت نامه دهخدا
معاشرتی. [ م ُ ش َ / ش ِ رَ ] ( ص نسبی ) آنکه با دیگران آمیزش داشته باشد. کسی که بسیار با مردم معاشرت کند. اهل معاشرت و آمیزش.
معاشرتی
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که با مردم زیاد معاشرت کند: جوانی اجتماعی و معاشرتی است.
ویکی واژه
espansivo
جمله سازی با معاشرتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اغلب اهالی این روستا که در شهرها ساکن هستند، برای برداشت محصول به خصوص در فصول تابستان و پاییز به روستا مراجعت میکنند؛ و نام خانوادگی و شهرت بیش از ۹۹ درصد اهالی این روستا "کلهر" بوده و بسیاری از این اهالی نیز نسبت خویشاوندی داشته و ارتباط اجتماعی و معاشرتی خوبی نیز با یکدیگر دارند.
💡 وید در سال ۱۷۸۲ توسط سیپی موریتز توصیف شد که «در فاصلهای نه چندان دور از پدینگتون، در محلهای بسیار سرسبز در حاشیه شهر زندگی میکند، جایی که او هوای تمیزتر و تازهتری نسبت به شهر تنفس میکند. اگرچه او به عنوان یک مرجع دانشآموخته در زبانهای شرقی شناخته شدهاست، اما با این حال مردی معاشرتی بود و تارک دنیا نبود.»
