رحمه من الرحمن فی تفسیر و اشارات القران

[ویکی نور] رحمه من الرحمن فی تفسیر و اشارات القرآن. رحمة من الرحمن فی تفسیر و إشارات القرآن، اثر شیخ محی الدین ابن عربی، یک دوره تفسیر اشاری و عرفانی قرآن کریم، شامل تأویلات عرفانی ابن عربی از آیات و سوره های قرآن کریم می باشد که به زبان عربی و در قرن ششم هجری، نوشته شده است.
این تفسیر توسط «محمود غراب» از مجموعه آثار ابن عربی گردآوری و تصحیح شده است.
کتاب با مقدمه محقق آغاز و مطالب در چهار جلد، تنظیم شده است.
نویسنده به روش عرفانی و اشاری، به تفسیر آیات قرآن پرداخته و در تفسیر و شرح آیات، از نثر و نظم، استفاده کرده است.
این تفسیر بیشتر تأویلات است تا شرح معانی کلمات قرآنی و شامل همه آیات و سوره ها نیست و تنها به آیه هایی بسنده شده که محل بحث و اشاره عرفانی بوده است.

💡 اللهم يا فارج الهم و منفس الغم و مذهب الاخر ان و مجيب دعوه المضطرين يا رحمن الدنيا والاخره و رحيمهما انت رحمانى و رحمن كل شى فارحمنى رحمه تغينى بها عن رحمه من سواك ونقضى بها عنى الدين كله

💡 و جمله (فلا تكونن ظهيرا للكافرين )، تفريعى است بر جمله (الا رحمه من ربك )،و معنايش اين است كه: وقتى القاء قرآن به تو رحمتى بود از پروردگارت كه مافوقانتظارت بود كه به شخص تو اختصاص داده، پس از كفار بيزارى جوى، و معين و ياورآنان مباش.

💡 و در آيه شريفه (حنان ) به رحمت تفسير شده و شايد مراد به آن نبوت و يا ولايتباشد نظير قول نوح (عليه السلام ) كه فرمود: (و آتانى رحمه من عنده ) وقول صالح كه فرمود: (و آتانى منه رحمه ) كه در هر دو جا مقصود از رحمت نبوت است.

💡 جمله (الا رحمه من ربك ) استثنايى است منقطع، و معنايش اين است كه: ليكن رحمتى ازپروردگارت به تو القاء شده، نه يك امر عادى كه نظيرش توقع برود.

💡 ان الذى فرض عليك القرآن لرادك الى معادقل ربى اعلم من جاء بالهدى و من هو فى ضلال مبين (85) و ما كنت ترجوا ان يلقى اليكالكتاب الا رحمه من ربك فلا تكونن ظهيرا للكفرين (86) و لا يصدنك عن آيات الله بعد اذانزلت اليك و ادع الى ربك و لا تكونن من المشركين (87) و لا تدع مع الله الها آخر لا الهالا هو كل شى ء هالك الا وجهه له الحكم و اليه ترجعون