لغت نامه دهخدا
منفس.[ م ُ ف ِ / ف َ ] ( ع ص ) مال منفس؛ مال بسیار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
منفس. [ م ُ ف َ ] ( ع ص ) گرانمایه و مرغوب. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). هر چیز گرانمایه و مرغوب و نفیس. منفسة. ( ناظم الاطباء ).
منفس. [ م َ ف َ ] ( ع اِ ) نفس کش و دهان و سوراخ. ( ناظم الاطباء ). دهانه ها. ج، منافس. ( از یادداشت مرحوم دهخدا ).