اعراض از تصریح به حکم

[ویکی فقه] اعراض از تصریح به حکم، خودداری از تصریح به حکم را می گویند.
«اعراض» یکی از اسلوب های بلاغی و بدیعی قرآن است که در آن متکلم از اظهار حکم صریح اعراض کرده، آن را مبهم می گذارد.
مثال
مانند:۱. (... ومن یخرج من بیته مهاجرا الی الله ورسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله وکان الله غفورا رحیما)؛ "و هر کس(به قصد) مهاجرت در راه خدا و پیامبر او از خانه اش به درآید سپس مرگش دررسد پاداش او قطعا بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است". در این آیه از بیان مقدار جزا و پاداش، اعراض، و به منظور عظیم جلوه دادن مقدار آن به ذکر ثواب مشترک اعمال خوب اکتفا شده است.۲. (ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات انا لا نضیع اجر من احسن عملا)؛ "کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند(بدانند که) ما پاداش کسی را که نیکوکاری کرده است تباه نمی کنیم". در این آیه نیز از بیان مقدار پاداش اعراض شده است.

💡 و اگر مراد مطلق ظلم باشد، اعراض از ترديد با شقوق سه گانه سابق صحيح نبود،زيرا خود آن شقوق سه گانه از مطلق ظلم است، (براى اينكه با داشتن شك واحتمال، جابرانه بودن دين يا خيانت رسول اقرار بدين ظلم است ) كه آيه بعدى هم برآن دلالت دارد.

💡 همه اين نظريه هاى باطل ناشى از اعراض از ذكر خدا و دورى از كتاب او است، كه بهگفته قرآن كريم رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله وسلم ) در قيامت خواهد گفت:(پروردگارا امت من از اين قرآن قهر كردند، و آن را مهجور و متروك گذاشتند).

💡 و ظاهرا جمله (قال انفخوا) از باب اعراض از متعلقفعل به خاطر دلالت بر خود فعل است. و مقصود اين است كه دمهاى آهنگرى را بالاى سدنصب كنند، تا آهنهاى داخل سد را گرم نمايند، و سرب ذوب شده را در لابلاى آن بريزند.