اراء و مواقف تربویه و نفسیه صائبه فی التراث العربی الاسلامی

[ویکی نور] آراء و مواقف تربویه و نفسیه صائبه فی التراث العربی الاسلامی. آراء و مواقف تربویة و نفسیة صائبة فی التراث العربی الإسلامی، تألیف نوری جعفر از جمله منابع عربی در موضوع تعلیم و تربیت اسلامی است.
کتاب، مشتمل بر مقدمه مؤلف و متن اصلی در سه فصل است. شیوه نویسنده استفاده از منابع مختلف بدون اشاره به آدرس دقیق مطالب است.
نوری جعفر مقدمه کتابش را با این سخنی از جاحظ که در زمین کلامی مفیدتر، جالب تر و شیرین تر و... از کلام عرب وجود ندارد، آغاز می کند.، سپس کتب ادب عربی قدیم را ثروتی تاریخی و تربیتی دانسته که احاطه بر آن ممکن نیست و او تنها توانسته است تعدادی از آثار حرفه ای را مطالعه کند.
نویسنده سپس فصل اول کتاب را با این عبارت آغاز نموده که مایلم در ابتدا توضیح دهم که نظرات و مواضع آموزشی و روان شناختی درستی که این کتاب مختصر مشتمل بر آن است در منابع عربی اسلامی عموماً به صورت پراکنده و متفرق و اتفاقی در جریان بحث در مسائل متعلق به فلسفه و ادب و طب و نجوم ذکر شده است.سپس توصیه های عتبة بن ابیسفیان و هارون الرشید به مربیان فرزندشان را متذکر شده و با نقل داستان هایی اهمیت جایگاه اجتماعی معلم را گوشزد کرده است.
نوری، در ادامه به ذکر آراء سخنوران در جایگاه تعلیم پرداخته است. ابن سحنون (256-202ق) اولین شخصیتی است که به نظرات آموزشی او در رساله «آداب المعلمین» اشاره شده است. نویسنده با استناد به عباراتی چون «از بهترین عنایت های استاد به شاگردان رفاقت با آنهاست» و مانند آن دیدگاه ابن سحنون را در رابطه با شیوه صحیح تعلیم و تربیت تبیین نموده و بر معلم لازم دانسته است که دائماً با مهربانی با شاگردانش برخورد کند.

💡 و اين غلبه به خوبى به چشم مى خورد، داستانهايى را ذكر مى كند كه به هلاكت طاغيانو تكذيب كنندگان آيات خدا منتهى مى شود، و حجت هاى روشنى را متضمن است كهعقل هر كس را ملزم به اعتراف به توحيد خداى تعالى، و اجابت دعوت حق مى كند، و بهيادآورى آينده انسان از احوال قيامت و مواقف آن وحال نكبت بار مجرمين، و خسران ظالمين منتهى مى گردد.

💡 در قيامت مراحل و مواقف گوناگونى است كه در بعضى از آنها (مَوقِفُ البُكاء وايستگاه اشك )، گناهكاران گريه مى كنند، ولى اشكى كه ديگر سودى ندارد و بيدارىوتذكّرى كه ديگر فايده اى ندارد. چنانكه امام صادق عليه السّلام فرمودند: چهبسا كسانى كه در دنيا از روى لغو و بيهوده زياد مى خندند، در قيامت گريه هاى زيادىخواهند داشت.(773)

💡 در حالات بعضى از اكابر علما نوشته اند كه هميشه پيش از وقت نماز مقدار زيادى تنهامى نشست و فكر مرگ خود و عقبه ها و گردنه هاى برزخى و مواقف قيامت مى نمود و مقدارىبه حال خود مى گريست آنگاه به مسجد مى آمد و نماز جماعت مى خواند و غرضش از اين كاراين بود كه نماز جماعت خواندنش براى خدا و به ياد او باشد و نظرى به مؤ منين و جمعيتآنها ابدا نداشته باشد.

💡 بـخـش سـوم: قسمتى از تاريخ انبياى بزرگى مانند نوح و ابراهيم و اسحاق و موسى وهـارون و اليـاس و لوط و يـونـس را بـه صـورت فـشـرده و در عـيـنحـال بـسـيـار مؤ ثر و نافذ بازگو مى كند ولى در اين ميان بحث درباره ابراهيم قهرمانبـت شـكـن، و مواقف مختلف زندگى او مشروحتر آمده است، و هدف اصلى آن است كه بياناتگذشته با ذكر اين شواهد عينى از تاريخ انبياء به صورت