لغت نامه دهخدا
ادب طراز. [ اَ دَ طِ / طَ ] ( نف مرکب ) استاد. معلم:
یکچند ادب طراز دیرین
انگیخت حدیث تلخ و شیرین.فیضی.
ادب طراز. [ اَ دَ طِ / طَ ] ( نف مرکب ) استاد. معلم:
یکچند ادب طراز دیرین
انگیخت حدیث تلخ و شیرین.فیضی.
( اسم ) جای ادب ادب گاه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ادب از بیم تو در لجه خون غوطه زند چون به مدحت لب جبریل شود وحی طراز