کوربه ووا

کوربه ووا. [ ب ِ ] ( اِخ ) مرکز بلوکی در ولایت سنت دنیس فرانسه است که بر کنار رود سن واقع است و 59700 تن سکنه دارد و از مراکز صنعتی است. ( از لاروس ).

💡 گوستاو کوربه برای معرفی کاتالوگ نمایشگاه شخصی مستقل خود در سال ۱۸۵۵، مانیفست رئالیستی نوشت که لحن بیانیه‌های سیاسی آن دوره را داشت. او در این بیانیه هدف خود را به‌عنوان یک هنرمند «ترجمه آداب و رسوم، ایده‌ها، ظاهر دوران من بر اساس برآورد خودم» اعلام می‌کند.

💡 صحنهٔ هنر فرانسه در حال تغییر بود، همانگونه که هنرمندان رادیکالی همچون مونه و کوربه سعی داشتند که قواعد سنتی دانشکده‌های هنری را بشکنند، امپرسیونیستها هم در حال شکل‌گیری بودند. دوست کست به نام الیزا هلمن برای او نوشت که «هنرمندان در حال ترک سبک‌های آکادمیک هستند و راه‌های تازه ایی را جستجو می‌کنند بنابر ابن همه چیز در هرج و مرج و بی نظمیست.»

💡 اُگوستین فین دوست صمیمی گوستاو کوربه بود و با او در دو سازمانی که کوربه در طول جنگ فرانسه و پروس ریاست آنها را بر عهده داشت، کار می کرد.

💡 این اثر گوستاو کوربه، دارای ویژگی‌هایی همانند تعدادی دیگر از آثار او، همچون تابلوی معروف سرمنشاء جهان می‌باشد. کوربه این تابلو را نیز همچون تابلوی سرمنشاء جهان در اصل به سفارش یک دیپلمات ترک به نام خلیل بیگ خلق کرده بود.

💡 ایوانکی در پاریس یکی از چندین اثر کوربه است که در آن خیابان‌های شهر از چشم‌اندازی که از یک ایوانک دیده می‌شود، کشیده شده‌اند. کوربه این نقاشی را از منظره ایوانک خانه خود در بلوار هوسمان در پاریس کشید. این نقاشی ممکن است از آثار هنرمند ژاپنی اوکی‌یوئه الهام گرفته باشد.