کمان افراز

کمان افراز. [ ک َ اَ ] ( نف مرکب ) آنکه کمان افرازد. آنکه کمان را به قصد تیراندازی بدست گیرد. برافرازنده وبر دست گیرنده کمان به قصد تیراندازی:
بس کمان افراز و تیرانداز کاندر پیش تو
رخنه در خارا کند تیر کمان صد منی.امیرمعزی ( از آنندراج ذیل کمان صد منی ).و رجوع به ماده ٔبعد شود.

آنکه کمان افرازد. آنکه کمان را به قصد تیر اندازی بدست گیرد.

💡 بر افراز آن که یکی میل بود ز رشکش فلک سر به سر نیل بود

💡 چو رفتند آن هر سه جنگی ز هوش شنیدند از افراز هر یک خروش

💡 از افراز چون کژ گردد سپهر نه تندی بکار آید از بن نه مهر

💡 فرستاده گفت ای سر افراز شاه به کام تو شد کام آن رزم‌گاه

💡 همی کرد از افراز فیل دمان سوی رزمگه بر نگاه آن زمان