کشکهای پرتو

💡 از غیبب عدم رخت بهستی چو کشیدیم از پرتو خورشید تو چون صبح دمیدیم

💡 در رُخش پرتو خورشید بود سایه‌فکن چشم بد دور ز بس دلبر من آینه‌روست

💡 چون پرتو خورشید برآیندتهیدست آنها که قدم بر در هر خانه گذارند

💡 گر زانکه لباس ورعم چاکِ گنه داشت بر پرتو خورشید گشودند درم را

💡 تو گرم جلوه و صائب به خون خود غلطد که پرتو تو مبادا به این و آن تابد

💡 خورشید کی و پرتو دیدار تو هیهات هر بی سر و پا لایق این نور نگردد