کشک سایی

لغت نامه دهخدا

کشک سایی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) کشک سائی. عمل سائیدن کشک. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

کشک سائی عمل سائیدن کشک

جمله سازی با کشک سایی

💡 یکی گفت کای ابله روز کور همی دست با چرخ سایی به زور

💡 کرد ازبس سرمه سایی نغمه زاغ و زغن عندلیب خوش نوایی در گلستانی نماند

💡 کردم از سجدهٔ راه تو جبین آرایی سر اقبال من و پیشهٔ گردن سایی

💡 شود به لخلخه سایی، نسیم نوروزی مشام عالم افسرده بوی جان گیرد

💡 یکایک برکنی دندان پروین اگر دندان کین بر چرخ سایی

💡 لبان خشک فایز را ز رحمت بر آن لعل لب تر سایی امشب