کران گزیدن

کران گزیدن.[ ک َ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) کران جستن. گوشه گرفتن. دوری گزیدن از خلق. ( از فرهنگ فارسی معین ):
من کنم یاری طلب هرگز مدان
کز طلب کردن کران خواهم گزید.خاقانی.از صحبت خلق امان بجستی
از قربت شه کران بجستی.خاقانی ( تحفةالعراقین ).

کران جستن.گوشه گرفتن

💡 و گوید نشان دوستی خدای بر گزیدن طاعت وی است و متابعت رسول وی صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ.