کبچه میل

کبچه میل. [ ک َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) فرفیه: سر کبچه میل. ( بحر الجواهر ).

فرفیه سر کبچه میل

💡 میل ما داری به میخانه خرام مجلس رندان ما آنجا نگر

💡 به هر طرف که کند میل، در قدم باشد به پیش ابد چو صبا بر پسش ازل چو دبور

💡 جان و دل از جذبه میل و هوس همصفت دلبر و جانان شود

💡 به غیر او نکردم هیچ میلی وگر کردم از او دارم گناهی

💡 هر آن سر را که سودای تو باشد نباشد میل او با ساغر مل

💡 مه گوش هوشش سوی لحن مطرب همه میل دستش سوی جام باده