چوپانی در مدین

[ویکی فقه] چوپانی در مدین (قرآن). چوپانی، شبانی و نگهبانی گله گوسفند و گاو است. و این شغل در زمان حضرت موسی علیه السلام در شهر مدین رواج داشت.
دامداری و چوپانی، در شهر مدین رواج داشت.ولما ورد ماء مدین وجد علیه امة من الناس یسقون ووجد من دونهم امراتین تذودان... قالتا لا نسقی حتی یصدر الرعاء... «و هنگامی که به (چاه) آب مدین رسید، گروهی از مردم را در آنجا دید که چهارپایان خود را سیراب می کنند و در کنار آنان دو زن را دید که مراقب گوسفندان خویشند (و به چاه نزدیک نمی شوند موسی) به آن دو گفت: «کار شما چیست؟ (چرا گوسفندان خود را آب نمی دهید؟!)» گفتند: «ما آنها را آب نمی دهیم تا چوپانها همگی خارج شوند و پدر ما پیر مرد کهنسالی است (و قادر بر این کارها نیست.)»
← معنای مفردات
۱. ↑ قصص/سوره۲۸، آیه۲۳.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «چوپانی در مدین».
...

💡 زبیم گرگ ستم ایمنند گله ی خلق خدای تا که به او داده شغل چوپانی

💡 همان عصای کلیم است، تیغ خونخوارش؛ که خلق را رمه کردار کرده چوپانی

💡 کتول همچنین در زبان مازندرانی به معنای «کسی که رسم چوپانی را نداند»، «کشاورز و زارع»، «گاو شیرده» و «غریب یا کسی که از وطن به دور افتاده» می‌باشد.[۱۰]

💡 گفتی که تو را یارم رخت تو نگهدارم از شیر عجب باشد بس نادره چوپانی

💡 با افول ایلخانیان (دورة فرمانروایی در ایران: ۶۵۴–۷۵۰)، غلامان بار دیگر در دولت چوپانیان اهمیت یافتند.

💡 طوایف بسیار قدیمی در این روستا زندگی می‌کنند که از جمله این طوایف می‌توان به طایفه امن لی، صادق لی، اسد لی، نوری، چوپانی، بعدلی، … اشاره کرد.