چای خطائی
لغت نامه دهخدا
چای خطائی. [ خ َ ]( اِ مرکب ) نباتی است ساقش زیاده بر دو ذرع و سرخ و برگش مایل به بنفشی گرم باعتدال و تر و ملین و منضج و مقوی هاضمه و ضماد شحیه او جهت اورام صلبه و تسکین درد بواسیر نافع و نطول او معرق و منوم و مضر معده بارد رطب و مصلحش بادیان خطائی و رازیانه است و ابن تلمیذ گوید که چای قرصی است که از چین می آورند و مسهل و دافع ضرر شراب است و از کتاب اخبارالصین ظاهر می گردد که نباتی است شبیه برطبه و خوشبو و با اندک تلخی، که از جوشیدن تلخی او زایل می شود و طبیخ او مسکن التهاب و صاف کننده خون است. ( تحفه حکیم مؤمن ).
فرهنگ فارسی
نباتی است ساقش زیاده بر دو ذرع و سرخ و برگش مایل به بنفشی گرم باعتدال و تر و ملین و منضج و مقوی هاضمه و ضماد شحی. او جهت اروام صلبه و تسکین درد بواسیر نافع و نطول او معرق و منوم و مضر معده بار در طب و مصلحش بادیان خطائی و رازیانه است.
جمله سازی با چای خطائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ناوک به سوی مدعی افکند و به من خورد این است خطائی که بود به ز صوابی
💡 از سر طره آن ترک خطائی بمشام نکهت نافه آهوی ختن باز آید
💡 ای فلک بر در تو حلقه به گوش هم خطا پوش و هم خطائی پوش
💡 چه جای آنکه گیرد ز اقتضائی کسیرا بر گناهی یا خطائی
💡 من از هر خطائی گر آیم بخشم بکار غلامان کنم زهر چشم
💡 کجا رسند بحسن تو دلبران خطائی بتان چین و خطا و ختن بنزد تو هیچست