لغت نامه دهخدا
چاه شقوق. [هَِ ش َ ] ( اِخ ) چاهی در راه مکه. ( آنندراج ). محلی در راه مکه. نام چاهی از چاههای راه مکه:
بر سر چاه شقوق از تشنگان صف صف چنانک
پیش یوسف گرسنه چشمان کنعان دیده اند.خاقانی.
چاه شقوق
فرهنگ فارسی
چاهی در راه مکه. محلی در راه مکه.
جمله سازی با چاه شقوق
💡 امام حسين (عليه السلام ) با ياران خود به سوى كربلا مى آمد در منزلگاه شقوق (چند فرسخى كوفه ) مردى را ديد كه از كوفه مى آيد، از او پرسيد: از مردمكوفه و عراق چه خبر؟ او در پاسخ گفت: مردم بر ضد شما اجتماع كرده اند.
💡 اين بيت هم يكى از چهار بيت شعرى است كه امام عليه السلام در(منزل شقوق ) در پاسخ مسافرى كه از كوفه مى آمد، ايراد فرمود؛ زيرا وى ازوضع آينده اين سفر و از حوادث ناگوارى كه حسين بن على عليه السلام ممكن است با آنهامواجه شود، اظهار نگرانى نمود.