چامه سرائی

چامه سرائی.[ م َ / م ِ س َ ] ( حامص مرکب ) شاعری. سخن سرائی. شعرگویی. تصنیف سازی. || آوازخوانی. شعرخوانی. خواندن شعر و تصنیف در دستگاههای موسیقی. خوانندگی.

شاعری. سخن سرائی. شعر گویی. تصنیف سازی.

💡 روا بود تو چو سوسن خموش و از هر سوی زبان بمدح سرائی گشوده مرغ سحر

💡 دین سرائی است برآوردهٔ پیغمبر تا همه خلق بدو در به قرار آید

💡 چون سرائی به لب دجله مرا یاد بیار ساقیا ساغر می تا لب بغداد بیار

💡 بجان دوست که از درمران گدائی را که جز درت نشناسد در سرائی را

💡 چرا پسند ندارم ز لعب زلف و رخت غزل سرائی بر هر دوان بلفظ دری

💡 همه ساز جستجوئی همه سوز آرزوئی نفسی که میگدازی غزلی که می سرائی