چابک سرای

چابک سرای. [ ب ُ س َ ] ( نف مرکب ) شاعر خوش سخن. || ماهر در سخنوری. || خوش آواز:
بیار ای سخنگوی چابک سرای
بساط سخن را یکایک بجای.نظامی ( شرفنامه ).

شاعر. خوش سخن. ماهر در سخنوری. خوش آواز.

💡 رفتند به چابکی سبک‌باران_ زین مرحله، ای خوشا سبکباری

💡 نهال قامت چابک سوار من تیری است که هست خانه زین، خانه کمان او را

💡 سوار چابک من، آمدم به بندگیت قرار بندگیم ده، ولی فرار مجوی

💡 گر نگیری چست و چابک سیب سبعینش کمال پیش اهل عشق باشی کاهل زیر و فرود

💡 تیر از چابکی شست به دشمن خود را برساند چو خدنگ نظر از دیده نهان