یکی از مسائل مورد توافق بسیاری از علمای اسلامی، محدثان، مورخان و اندیشمندان فریقین، پیشگامی حضرت علی بن ابیطالب در ایمان آوردن به رسول خدا است. بر اساس منابع معتبر اسلامی، حضرت خدیجه کبری نخستین زن و امیرالمؤمنین نخستین مردی بودند که به اسلام گرویدند و به پیامبر اکرم ایمان آوردند. این امر در منابع مختلف با روایات صحیح و متواتر مورد تأکید قرار گرفته و نشاندهنده جایگاه ویژه آنان در آغاز حرکت اسلامی است. بدین ترتیب، پیشگامی ایشان نه تنها از نظر تاریخی، بلکه از نظر اعتقادی نیز مورد پذیرش اکثریت مسلمانان بوده و جای هیچ تردیدی در آن نیست.
با این حال، بنیانگذار مکتب وهابیت، ابنتیمیه حرانی، علیرغم اعتراف به این مسئله، درصدد ایجاد شبههای برآمده است. وی مدعی شد که امیرالمؤمنین در زمان اسلام آوردن به سن بلوغ نرسیده بود و از آنجا که اسلام و ایمان افراد نابالغ فاقد ارزش است، پیشگامی او از نظر اثر و اهمیت کمتر از اسلام آوردن ابوبکر صدیق میباشد. به باور ابنتیمیه، از آنجا که ابوبکر در سن بزرگسالی به اسلام گروید، اسلام او کاملتر بوده و بنابراین پیشگام واقعی مسلمانان محسوب میشود. این دیدگاه، با وجود مطرح شدن در برخی منابع و سایتهای معاصر وهابی، با مدارک معتبر تاریخی و روایی مغایرت آشکار دارد.
در پاسخ به این شبهه، میتوان با استناد به اجماع علما و نظر اکثریت بزرگان اهل سنت، به روشنی نشان داد که سن امام علی (علیهالسلام) در هنگام ایمان آوردن نه تنها مانع ارزشگذاری ایمان او نبوده، بلکه پیشگامی و شجاعت او در پذیرش اسلام، از برجستهترین جلوههای ایمان و ایمانآوری انسانها است. نقد و بررسی نظرات مخالف، به ویژه دیدگاههای ابنتیمیه، روشن میکند که تلاش برای کاهش اهمیت پیشگامی امام علی، بر اساس مبانی ضعیف و تفسیرهای سلیقهای صورت گرفته و جایگاه ایشان در صدر اسلام به هیچ وجه خدشهدار نمیشود.