پنهان پسله

پنهان پسله. [ پ َ / پ ِ پ َ س َ ل َ / ل ِ ] ( ق مرکب، از اتباع ) پنهان و پسله. پسله و پنهان. در خفا.

پنهان در پنهان در خفا.

💡 چنان ماش پنهان شد از دیده ها شدند اهل عالم همه ماشبا

💡 باز پنهان کند به گرد و به خون کافری در همه بلاد و دیار

💡 بکش ما را به تیغ هجر بی شک که تا پنهان شوم ای دوست در یک

💡 راز تو ز بیم خصم پنهان دارم ور نه غم و محنت تو چندان دارم

💡 اینک جانم به پیشِ جانان شده‌ام در پرتوِ او سایهٔ پنهان شده‌ام

💡 تافت نور علی بغیب و شهود فاش پنهان هرآنچه بود آمد