پروین خاتون

پروین خاتون. [ پ َرْ ] ( اِخ )شاعره ای است باستانی که از شعر او در لغت نامه اسدی به شاهد آمده است و در بعض نسخ پرویزخاتون ضبط شده وظاهراً پروین خاتون درست باشد این دو بیت از اوست:
طفل را چون شکم بدرد آید
همچو افعی ز رنج، او برپیخت
گشت ساکن ز درد چون دارو
او بماچوچه در دهانش ریخت.
بیت ذیل نیز درموضعی از لغت فرس ( ص 506 ) بنام پرویز [ ظ: پروین ] خاتون برای لغت دنه به شاهد آمده است لکن در دیوان منوچهری نیز همین بیت دیده میشود:
تا توانی شهریارا روز امروزین مکن
جز بگرد خم خرامش جز بگرد دن دنه.

شاعره ایست باستانی

💡 پروین بختیارنژاد در سال ۱۳۴۱ متولد شد. وی در سال ۱۳۶۳ با رضا علیجانی فعال ملی مذهبی ازدواج کرد. ثمره این ازدواج دو فرزند است که هم‌اکنون با پدرشان در فرانسه زندگی می‌کنند.

💡 ملک‌الشعرای بهار در مقدمهٔ دیوان پروین دربارهٔ سبک شعری چنین می‌نویسد:

💡 بر آن قوم آگهان، پروین، بخندند که بس بی مایه، اما خودپسندند

💡 ترا گرهمچنین شاید بگوی آن سرو سیمین را بگوی آن سرو سیمین رابگوی آن ماه و پروین را

💡 قطره باران ز بس کافسرده شد بر شاخسار هر کجا شاخی تو گوئی مطلع پروین شدست

💡 نگاه از مه و پروین بلند تر دارند که آشیان بگریبان کهکشان ننهند