پراکنش جوی

اصطلاح «پراکنش جوی» به پدیده‌ای اشاره دارد که در آن نور، گازها، ذرات و آلودگی‌ها هنگام عبور از لایه‌های مختلف جو زمین، در فضا پخش و گسترده می‌شوند. این پدیده نتیجه‌ی تفاوت در دما، فشار و چگالی هوا در ارتفاعات مختلف است. وقتی نور یا ذرات وارد هوا می‌شوند، با مولکول‌های موجود در جو برخورد کرده و مسیرشان تغییر می‌کند، در نتیجه پخش‌شدگی رخ می‌دهد. در ستاره‌شناسی، پراکنش جوی باعث می‌شود نور ستارگان و سیارات هنگام مشاهده از زمین، اندکی رنگ‌پریده، خمیده یا چندرنگ دیده شود. به همین دلیل گاهی در لبه‌ی ماه یا سیاره‌ها هاله یا رنگ‌های آبی و قرمز دیده می‌شود. در محیط‌زیست، پراکنش جوی نقش مهمی در انتشار و رقیق‌سازی آلودگی هوا دارد و کمک می‌کند بفهمیم دود کارخانه‌ها یا گردوغبار چگونه در هوا پخش می‌شود. این مفهوم در آب‌وهواشناسی، فیزیک جو، ستاره‌شناسی و مهندسی محیط کاربرد گسترده دارد. از نظر معنایی، «پراکنش» به معنای پخش شدن و گسترده شدن است و «جوی» به جوّ زمین اشاره دارد.