ویران شمردن

ویران شمردن. [ ش ِ / ش ُ م َ / م ُ دَ ] ( مص مرکب ) ویرانه و خراب محسوب داشتن. خرابه به حساب آوردن. غیرآباد فرض کردن:
همه بوم ایران تو ویران شمر
کنام پلنگان و شیران شمر.فردوسی.

ویرانه و خراب محسوب داشتن خرابه به حساب آوردن.

💡 گفتم که دلم گفت پریشان باشد ویران زبرای چه برین سان باشد

💡 من اگر بتخانه ویران کردمی کی تن خود را چنین پروردمی

💡 دلم چون جای عشق تست او را بگو تا جای خود ویران ندارد

💡 این جهان ویران شدی اندر زمان حرصها بیرون شدی از مردمان

💡 کنج دل گنجخانهٔ عشق است خانه بی گنج کُنج ویران است

💡 هر آبادی از غم او ویرانی است هر دانایی در ره او نادانی است