وی ستود شدن

وی ستود شدن. [ س ُ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) باور نکردن. منکر شدن: به درستی که فروفرستادند بر شما در این نبشته که چون بشنوند نشانهای خدا، ویستود شوند بدان و خندستانی کنند بدان. ( فرهنگ فارسی معین از ترجمه و قصه های قرآن 1:51 و ترجمه آیه ٔ140 سوره 4، در ترجمه و قد نزل علیکم فی الکتاب أن اذا سمعتم آیات اﷲ یکفر بها و یستهزاء بها... ).

💡 آرام باکشیان، سخنرانی‌نویس آمریکایی در روزنامه واشینگتن تایمز این کتاب را ستود. او نوشت: «کتاب به طرز کاملی مبتنی بر تحقیق و مستند است» و «همچنین بسیار خواندنی است و نسبت به عظمت موضوع‌اش عدالت را رعایت کرده‌است.»

💡 در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۶م ناصرالدین، شاهِ قاجار، در نیشابور بارعام می‌دهد. او سال‌روز میلادش را در جشن گرفت و در سخنرانی‌اش این شهر را ستود.

💡 ازو خیره شد شاه با هر که بود همی هر کسی پهلوان را ستود

💡 آنکو به سپیدی رخ دلبند ستود تنها مگرش ذوق می سرخ نبود

💡 جام جهان نمای بدست شه است تیغ تیغ ورا ستودی دست ورا ستای