واپاشی بتازای وارون

{inverse beta decay} [فیزیک] فرایند برخورد یک نوترینو با یک نوترون که در آن پروتون و الکترون تولید می شود

فرایند برخورد یک نوترینو با یک نوترون که در آن پروتون و الکترون تولید می‌شود.

💡 اورانیوم-۲۳۸ معمولاً یک نشر دهندهٔ آلفا است (گهگاه دچار شکافت خود به خودی می‌شود)، واپاشی از میان سری‌های اورانیومی، که ۱۸ عضو دارد، درون سرب-۲۰۶ توسط انواع مختلف الگوهای واپاشی صورت می‌گیرد.

💡 رادرفوردیم-۲۶۷ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم[الف] است که نیمه‌عمری[ب] معادل ۱٫۳ ساعت دارد و با شکافت خود به خودی[پ] تجزیه می‌شود. این ایزوتوپ پایدارترین ایزوتوپ شناخته شده رادرفوردیم است که خود برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ در زنجیرهٔ واپاشی دارمشتادیم مشاهده شد.

💡 خط القعر دره پایداری منطبق با خط نوکلیدهای پایدار در نمودار سگره است. این خط را «خط واپاشی بتا» نیز می‌نامند.

💡 در سمت چپ این خط، نوترونهای اضافی در هسته وجود دارد و این نوکلیدها مستعد «واپاشی بتا منفی» (-β) هستند. این نوع واپاشی یک نوترون را به یک پروتون تبدیل می‌کند.

💡 رادرفوردیم-۲۵۳ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۱۳ میلی ثانیه دارد و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می شود.