لغت نامه دهخدا
وادی الجن. [ دِ ل ْ ج ِن ن ] ( اِخ ) محلی است نزدیک مدینه که پریان در آنجا اسلام آوردند. صاحب مجمل التواریخ آرد: «... پس پیغمبر به طایف رفت قبول نکردندش و به خواری گذاشتند آن شب به بطن النخله باستاد که نیارست به شهر اندر شدن و نماز همی کرد و قرآن همی خواند پس چند تن از پریان آنجا بگذشتند و بر پیغامبر ظاهر شدند و ایمان آوردند قوله تعالی: و اذ صرفنا الیک نفراً من الجن یستمعون القرآن. ( قرآن 29/46 ). بعد از آنک پیغامبر علیه السلام به مدینه رفت. باجماعت خویش بازآمدند به وادی الجن و مسلمان شدند...»( مجمل التواریخ والقصص چ ملک الشعراء بهار ص 240 ).
