هرمز غندی

هرمزغندی. [ هَُ م ُ غ َ دی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به هرمزغند مرو. ( از سمعانی ).

منسوب به هرمز غند مرو

💡 نشسته بود هرمز بر سر پای که تا چون زودتر برخیزد از جای

💡 بگفت این و یکی خلعت بیاراست بهرمز داد و هرمز زود برخاست

💡 بدست آرد بجهدش زود هرمز جز این خود کی تواند بود هرگز

💡 ترا گر قرض هرمز دارد این مرد همه درمان تواند کردن این درد

💡 همی‌بود ز اندیشه هرمز به رنج ازان لشکرساوه و پیل و گنج