نیکو منظری

نیکومنظری. [ م َ ظَ ] ( حامص مرکب ) نکومنظری.

۱ - خوش نما بودن. ۲ - خوبرویی زیبایی.

💡 قاضی صدر ششم، در عین طالع می‌نوشت بر سعادتمندی هر دو جهانش منظری

💡 وز آرزوی آنکه ببینی شگفتیی بر منظری نشسته و چشم به پنجره

💡 منظری نیست ترا بِه ز‌دل و دیده من زین دل و دیده نظر بهتر اگر هست بگو

💡 ناظر آن منظری بردار از عالم نظر عاشق آن شاهدی بردار چشم از غیر او

💡 من صورتی چنین نشنیدم به دلبری یا رب چه گویمت که چه پاکیزه منظری

💡 هرگوشه ات فتاده ز زین، سرو قامتی هر نقطه ات طپیده به خون، ماه منظری