نیکو ادا

نیکوادا. [ اَ ] ( ص مرکب ) آنکه بیانی نیکو دارد. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) آنکه بیانی نیکو دارد.

💡 این جهان چون شب است دان که در او هست پنهان یقین بد و نیکو

💡 چو نیکو بیندیشی آغاز این بدانی که نبود جز این راز این

💡 وی برادر نیکو ویلیامز است، که برخلاف اینیاکی تصمیم گرفت برای تیم ملی فوتبال اسپانیا به میدان برود.

💡 گر هیچکس بخدمت نیکو سزا بود او را کنید خدمت نیکو که او سزاست