نیک دیانت
مترادفها
دینداری، پارسایی، تقوا
لغت نامه دهخدا
نیک دیانت. [ ن َ ] ( ص مرکب ) پرهیزگار. متقی. خداترس. پارسا. ( ناظم الاطباء ). متدین. پاکدین. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) متدین پاک دین.
جمله سازی با نیک دیانت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شجاعت او نیز بینظیر بود و بیپروا با دشمنان خود رو برو میشد تا سرانجام توسط مخالفین دیانت بابی که در صدد قلع و قمع بابیان بودند، در سال۱۸۵۲م به قتل رسید.
💡 آن مرد با نیک دیانت و اخلاق پسندیده خود، همواره مورد احترام و ستایش تمامی ساکنان این روستای کوچک و دورافتاده بود.
💡 در متون قدیمی، شخصیتهایی که دارای نیک دیانت بودند، معمولاً نقش اصلی در پیروزی خیر و حقیقت در داستانها داشتند.
💡 او با داشتن نیک دیانت و صداقت در معاملات، توانست اعتماد مشتریان زیادی را در بازار بزرگ شهر جلب و حفظ کند.