نکو فطرتی

نکوفطرتی. [ ن ِ ف ِ رَ ] ( حامص مرکب ) نکوفطرت بودن. رجوع به نکوفطرت شود.

نکو فطرت بودن.

💡 هر طرفی یکّه تاز، کودن دون فطرتی ست تکیه زنان هر خری ست جای صدور کبار

💡 زبن فطرتی‌ که ننگ خیالات آگهی‌ست دشوار شد چو فهم حقیقت مجاز من

💡 فطرتی دارم بالاتر ازین چرخ بلند فکرتی دارم والاتر از ان بدر تمام

💡 تهی ز شیوه ی کم فطرتی چو کاری نیست به حیرتم که کسی در جهان چه کار کند

💡 سحر نشئه فطرتی ته خاک از چه غفلتی نفسی صرف جوش‌کن ز خم چرخ سرگشا