نغز پیشه

لغت نامه دهخدا

نغزپیشه. [ ن َ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) شیرین کار. که کارش بدیع و هنرمندانه و جالب توجه باشد:
خرما گری ز خاک که آمخته ست
این نغزپیشه دانه خرما را.ناصرخسرو.

فرهنگ فارسی

شیرین کار. که کارش بدیع و هنرمندانه و جالب توجه باشد.

جمله سازی با نغز پیشه

💡 بردی تو ستم پیشه دل از ما بصد افسون تا باز زچنگت بچه نیرنگ برآریم

💡 پیشه اهالی کشاورزی و دامداری و کشاورزی است، و تعداد محدودی نخل و زمین دیم دارند.

💡 ای آن که عیب‌جویی من پیشه کرده‌ای من خود حکایت از چه و چونت نمی‌کنم

💡 تسلیم و رضا پیشه کن و شاد بزی چون نیک و بد جهان به تقدیر تو نیست

💡 پاسبانانت به سیلی ظلم ظالم پیشه را بارها زین تنگنای خاک بیرون کرده اند