ناپدیدار کردن

ناپدیدار کردن. [ پ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) معدوم کردن. نیست کردن. افناء. از بین بردن. محو و نیست و نابودن کردن:
کرازاد و پرورد دارد نیاز
کشد پس کند ناپدیدار باز.اسدی.

💡 او هست پدید در سه هم کار وان هر سه در اوست ناپدیدار

💡 ز بعد آن گذر آرد به اسرار شود یک جزء از وی ناپدیدار

💡 چو حل گردی بدانی سرّ اسرار پدید آئی چو گردی ناپدیدار

💡 وصالش در فراق آمد پدیدار چو گردد او ز صورت ناپدیدار

💡 دوایت آن زمان باشد ز اسرار که گردی از وجودت ناپدیدار

💡 ز احمد گر شوی واصل چو عطّار ز جسم و جان شوی کل ناپدیدار